Nu lig je daar me je stil verdriet,
er is niemand die jouw tranenvloed ziet .
Waar denk je aan? Je weet het niet meer,
het blijft maar gebeuren keer op keer.

Een leven lang dit geheime verdriet,
nee boze buitenwereld dit kan toch niet!!
Waarom wil men dit kind alweer niet geloven,
en waarom moest je dit kind van alles beroven?

Een leven lang tranen een leven lang pijn
Zo mag toch geen enkel leven zijn!

Liefde erkenning en heel veel vertrouwen ,
daar kan dit kind weer een leven op bouwen!

Het kind van de toekomst van vroeger en nu.
Heeft recht op de alles beschermende paraplu!
Geen neerhangend koppie geen schouders gekromd,
maar een neusje de lucht in en het huilen verstomd!

Zo zou het moeten wezen zo zou het kunnen zijn.
En eindelijk een einde aan alle verdriet en pijn!

Maar is dat wel de waarheid en het is het geen ijdele hoop!!!
Ja en vechten zullen wij blijven doen, toch is vertrouwen nooit meer te koop!!!!

Door op FAS, Warme Jjas

 

Pin It on Pinterest

Share This