Het nieuwe jaar is begonnen met heel veel ijspret, onze kindjes hebben net als heel veel andere kinderen bijna nog nooit natuurijs gezien, dus dikke pret, maar alle begin is toch wel moeilijk, met heel veel voorpret en de schaatsen om hun nek beginnen ze het grote avontuur.

We spreken af met onze volwassen kinderen en de kleinkinderen om op de Oostvaardersplassen het te gaan proberen, natuurlijk gaat ook de slee mee en niet te vergeten een stoel, [je weet maar nooit] vol goede moed stappen ze op het ijs, en tot mijn verbazing blijven ze staan en maken ze hun eerste schaats stappen, boemmmmmm daar ligt de eerste, ze krabbelen snel weer omhoog, het zijn echte doorzetters en na een uurtje kunnen ze toch al een beetje schaatsen!!!!!!!! mijn jongste kleindochter Bo doet het geweldig samen met haar moeder, zo’n klein meisje wat een kanjer, alsof ze nooit anders gedaan heeft, ook kleinzoon Jeroen kan het aardig redden, en samen met de anderen hebben ze heel veel plezier, kijk maar naar de foto’s, het is koud maar het lijkt er op dat zij in ieder geval nergens last van hebben, ze genieten alleen maar, het blijkt de laatste dag te zijn van de ijspret want helaas is het de volgende dag over , het begint te dooien!!!! gelukkig is er altijd nog de[kunst] ijsbaan want nu hebben ze de smaak te pakken, dus op naar de ijsbaan.

Wat zal het nieuwe jaar brengen!!!!!
Het is het jaar weer vol van verrassingen, het jaar waarin ik 65 jaar hoop te worden[oud he]het jaar waarin ik heel veel wil en kan doen en dit allemaal door het boek wat ik heb geschreven, het boek wat toch wel veel los maakt bij heel veel mensen.

Heel dankbaar ben ik dat ik deze kans heb gekregen, het opent vele deuren heb ik gemerkt.

Op 4 februari ben ik uitgenodigd bij de Rotaryclub in Bloemendaal waar ik mag komen vertellen over Pleegzorg en wat er bij komt kijken maar vooral hoe is het leven van pleegouders en de kindjes met zoveel pech, ik verheug me hier enorm op want dat is toch waar ik het voor doe, uitdragen wat mijn passie is, bovendien is het een grote eer dat ik hier voor ben gevraagd, dankjewel Irene, geweldig!!!!!

Met de kerstdagen was en is ons hele gezin compleet, maar waar we allemaal heel blij mee zijn is dat ook onze nu grote [pleeg]zoon erbij was, en wat voelde hij zich welkom, alsof hij nooit weg was geweest,
Dit maakt weer het [pleeg]ouderschap zo bijzonder, ook dit kind is zo uniek en speciaal en al duurt het nog zolang[soms jaren] er is altijd een weg terug naar ons, wij hopen ook al is hij nu [bijna] volwassen nog veel voor hem te kunnen betekenen, gelukkig laat hij dit toe en geniet net als wij van de koestering die we elkaar kunnen geven, wij zijn zo trots op dit kind en het is zo bijzonder dat wij hem mogen volgen en begeleiden op de weg naar volwassenheid.

Jeugd en alcohol.

Ook wil ik mij meer in gaan zetten voor de jeugd en het grote probleem alcohol, misschien kan ik toch iets voor deze helaas grote groep gaan betekenen, beseften ze maar hoe GEVAARLIJK dit voor ze kan zijn, natuurlijk kan ik de wereld niet verbeteren maar als ik niets doe gebeurt er ook niets, ik grijp dus elke kans aan om dit aan de jongeren te vertellen ik merk dat ze toch heel graag willen luisteren en er over na willen denken, over deze ontwikkelingen wil ik je graag op de hoogte houden, als je wilt kom dan af en toe en kijkje nemen.

Door op Familie, FAS

 

Pin It on Pinterest

Share This