Cisca

dec
2007
15

Mijn vriendin Cisca stelt voor om mij te helpen met het boek op de goede volgorde te zetten en de hoofdstukken op de goede plaats te gang schikken,ik neem het met beide handen aan.

Het blijkt nog een hele klus te zijn, 2 avonden in de week komt Cisca mij halen en gaan we hard aan het werk,wat is het leuk om dit samen te doen,ik denk dat zonder haar hulp het nooit zo snel en zo goed was gegaan,ik ben verbaasd over hoeveel ik geschreven heb,het zijn hele fijne avonden,we lachen veel en na een paar weken is het af hoera!!!!!!!,het is [bijna] een echt boek.

Door op Het boek: Crisiskinderen

 

het Beertje

dec
2007
15

Als we een keer bij Annette zijn krijg ik van haar ,,het Beertje” van de voorkant van het boek, het is nu mijn mascotte, hij gaat dus overal mee naar toe,lief he.

 

Door op Familie, Het boek: Crisiskinderen

 

Sinterklaas

dec
2007
05

Het is weer 5 december!! we hebben al weken veel voorpret gehad met alle voorbereidingen,onze kindjes zijn al weken in de sinterklaasstemming en verheugen zich net als wij op de ,,grote Dag” dan is het zover,alle kindjes [en dat zijn er veel]zitten helemaal klaar en blijven zingen,

> Lees verder

Door op Familie

 

Eerste printversie!

nov
2007
16

Het allereerste exemplaar van de geprinte versie van mijn boek, toen wist ik nog niet dat ik nog veel meer hoofdstukken zou schrijven,

Hierbij de prachtige bos bloemen die ik kreeg van mijn kinderen,hier ben ik zo blij mee, mijn oudste dochter is heel trots om het te ontvangen.

Door op Nieuws

 

Er komt een telefoontje van de school van onze Amber [9 jaar]of ik iets wil vertellen over Fas [foetale alcohol syndrome] op een scholengemeenschap in Enkhuizen, het zijn tieners die een project gaan doen over verslavingen dus alcohol en drugs,helemaal geweldig lijkt me dit,ik ben wel heel benieuwd hoe deze kinderen zullen reageren,het is ook geen makkelijke leeftijd en er valt heel veel te ontdekken voor ze,

> Lees verder

Door op FAS

 

Mijn uitgever

okt
2007
12

Regelmatig ga ik naar mijn uitgever van mijn boek in Amsterdam ,elke keer komen wij dichterbij het eindresultaat,nog steeds kan ik niet geloven dat het echt is het blijft onwerkelijk,ze helpen mij waar ze kunnen en geven adviezen,maar zeker ook meer zelfvertrouwen,er moet nog wel het een en ander aan het boek gebeuren maar ook daar helpen zij mij mee,ik besef iedere keer als ik daar ben hoeveel geluk ik heb gehad dat mijn boek uit gegeven mag en kan worden,maar vooral het vertrouwen wat zij in mij hebben, > Lees verder

Door op Het boek: Crisiskinderen

 

Pin It on Pinterest

Share This