Zal ik ooit antwoord krijgen??
Soms denk ik als mijn moeder niet had gedronken dan…..

Dan had ik nu een heel ander leven zonder FAS.
Dan zat ik op een gewone school en woonde ik bij me echte ouders.

Waarom moest mijn moeder nou weer drinken???
Waarom heeft ze niet voor mij gekozen en wel voor de alcohol en drugs??? Waarom???

Altijd als ik dat denk dan wordt ik boos op haar en voel ik me in de steek gelaten door me eigen moeder waar ik 9 maanden in de buik heb gezeten.

Ik snap er helemaal niks van.
Waarom bel je niet???
Waarom stuur je geen kaartje als ik jarig ben???
Ik denk elke dag aan je omdat je me moeder bent!!!

Ik zal nooit boos op je worden ik zal je niks verwijten omdat je me moeder bent en dat zal je altijd blijven!! Je bent misschien uit het oog maar niet uit het hart. Jij hebt hier ook niet voor gekozen dat weet ik. Ik weet ook dat je je schaamt en bang bent dat ik boos op je ben maar ik ben niet boos op je!!! Ik ben alleen teleurgesteld dat alles is zo als het is. Gelukkig heb ik 2 hele lieven pleegouders die goed voor me zorgen en me op het rechte pad houden.

Je bent me moeder en dat zal je altijd blijven maar een mama dat kan je niet meer voor me zijn. Een mama geeft haar kind een kus voor het slapen gaan een mama is thuis als haar kind uit school komt. En dat kan jij niet want ik ben hier en jij bent daar.

Ik wil je zo graag zien zo graag omhelzen zo veel vragen en ik wil je zeggen dat ik van je hou en je nooit zal vergeten!!! Ik zou je zo graag willen zeggen dat het zo oké is. Dat er goed voor me gezorgd wordt. En dat ik blij ben dat ik hier woon bij een papa en mama die heel veel van me houden!!! Maar ik blijf wachten op een dag dat je belt of een kaartje stuurt. Want wat er ook gebeurt je bent en blijft me moeder!! En ik blijf aan je denken en van je houden!!

Ook al zie of spreek ik je niet ik hoop dat er een dag komt dat je nee zegt tegen de alcohol en drugs. Dat je voor je zelf en je kinderen kiest en hulp zoekt.

Altijd als ik aan haar denk dan komen er steeds meer vragen naar boven.
Zoals zou ze ook aan mij denken??
Zou ze trots op me zijn als ze zou weten als ik me best doe op school??
Zou ze van de alcohol en drugs afblijven als ik het haar zou vragen??
Zou ik ooit antwoord op me vragen krijgen??

Ik hoop het. Ik hoop dat ze stopt met die troep voor dat dat haar dood wordt. Maar of dat gaat lukken dat blijft een van de vragen. Een van de vragen waar ik zo graag antwoord op wil. En of ik daar antwoord krijg dat weet ik niet. Ik zou moeten kijken wat de toekomst brengt en bidden op een happy end. Voor zo ver dat mogelijk is.

Door op Familie, FAS

 

Pin It on Pinterest

Share This